Steve Slater zdobył międzynarodową sławę po tym, jak opuścił pokład samolotu uruchamiając wyjście ewakuacyjne. Zrobił to pod wpływem narastającego konfliktu z pasażerem. Jak wygląda praca stewarda? Czy pasażerowie pozostają bez winy? Gdzie kończy się cierpliwość?Kiedy macie dość swojej pracy, zawsze możecie rzucić wypowiedzenie na biurko szefa i wyjść trzaskając drzwiami. Nie każdy zawód jednak daje nam takie możliwości. Pokazał to Steven Slater, były już steward linii lotniczych JetBlue, który skorzystał z okazji, by porzucić pracę tu i teraz.

Samolot po wylądowaniu na nowojorskim JFK zmierzał do swojego rękawa, kiedy jeden z pasażerów wstał i zaczął się pakować. Właśnie w tym miejscu i tego dnia, zapas cierpliwości i życzliwości Stevena się wyczerpał. Został zwymyślany i uderzony przez pasażera, któremu zwrócił uwagę, że to jeszcze nie pora by wstawać z miejsca.

Steven Slater podbiegł do samolotowego interkomu i krzyknął: „Do pasażera, który nazwał mnie s*****synem – wal się! Pracuję w tym biznesie 28 lat i mam serdecznie dość!” Po czym uruchomił wyjście bezpieczeństwa, które służy jedynie w przypadku lądowania awaryjnego czy wodowania. Wyskoczył z samolotu na nadmuchaną zjeżdżalnię mówiąc tym samym „Bye-bye” swojej 28 letniej karierze stewarda. Zanim jednak skończył karierę, musiał przejść szereg szkoleń. Poniższy film tłumaczy, dlaczego trwają one aż 1200 godzin.

Ciężki kawałek chleba

- Przez ostatnie 22 lata pracowałam jako stewardessa dla największych linii lotniczych z USA. Wielokrotnie spotykałam się z podobnymi frustrującymi sytuacjami i wcale nie dziwię się Stevenowi – mówi Małgosia, stewardesa, która rozpoczynała swoją karierę w Polsce.

Małgosia w rozmowie z nami przyznaje, że załoga pokładowa nie może tak na prawdę zmusić pasażera do wykonywania określonych poleceń. – Nie możemy działać jak policja, czyli siłą usadzić pasażera na swoim miejscu. To są tylko prośby i polecenia. Jeśli to nie działa, a jesteśmy na płycie lotniskowej, zawsze możemy zawrócić i prosić o pomoc służb mundurowych. Gorzej, jeśli coś dzieje się w powietrzu nad oceanem – tłumaczy Małgosia.

Z kolei nasz kolejny bohater, Piotr, jest stewardem w tanich liniach lotniczych. Lata z Wrocławia już ponad 3 lata. Poprosiliśmy go, aby opowiedział o swojej pracy.

Z jakimi najbardziej irytującymi zachowaniami wśród pasażerów spotkałeś się w swojej pracy?

Piotr: Praca w liniach lotniczych, a szczególnie zawód Cabin Attendant, to w dużej mierze zarządzanie zasobami ludzkimi na pokładzie samolotu. W niskokosztowych liniach lotniczych, gdzie obłożenie samolotów jest wysokie, codziennie spotykam około 500-700 osób. W związku z tym rzadko zdarzają się sytuacje, by wszyscy pasażerowie jak jeden mąż byli w pełni usatysfakcjonowani poziomem obsługi na lotnisku lub w samolocie. Wina zwykle jest zrzucana na załogę pokładową.

Mimo, iż jestem osobą cierpliwą i niecodzienne zachowania pasażerów (ekscentryczne, głośne zachowanie, niekulturalne odzywki lub niestety nawet problemy z utrzymaniem higieny) już nie wzbudzają we mnie emocji, to niemniej jednak są loty, na których z dużym prawdopodobieństwem „coś się wydarzy”. Przede wszystkim dotyczy to połączeń do Skandynawii. Loty te odbywają się w godzinach popołudniowo – wieczornych, a znacząca liczba pasażerów bardzo często nadużywa alkoholu, szczególnie tego, który kupili w strefie wolnocłowej. Wielu rodaków niestety często nie rozumie,  że picie alkoholu w samolocie jest zdradliwe, gdyż według badań działa on z potrójną siłą. Zdarzały się przypadki pasażerów mających trudności z wyjściem o własnych siłach. Pół biedy, gdy piją i nie rozrabiają – często jednak picie przeradza się w napady agresji wobec innych, także wobec załogi. Sam dostałem raz groźbę użycia siły, gdy zabroniłem pijanemu pasażerowi wejścia do toalety tuz przed lądowaniem samolotu.

Czy te zachowania i sytuacje pomagają Tobie lepiej rozwiązywać sytuacje konfliktowe w życiu prywatnym?

Piotr: Myślę ze tak. Przede wszystkim praca Stewarda polega na odpowiednim dogadaniu się i z pozostałymi członkami załogi i z każdym z pasażerów z osobna, często w sytuacji deficytu czasu. Dzięki temu w „normalnym” życiu prywatnym konflikty udaje się szybciej rozwiązywać

Czy były takie chwile, kiedy w obawie o swoje życie i zdrowie chciałeś zrezygnować z tej pracy? Jeśli tak, to jak sobie z nimi radziłeś?

Jak dotąd nigdy. Wręcz przeciwnie, lata już od ponad 2,5 roku i w tym czasie w naszej bazie prócz drobnych incydentów związanych przede wszystkim z bird strike, nie wydarzyło się nic, co zagrażałoby bezpieczeństwu. Składa się na to kilka czynników. Przede wszystkim, w przeciwieństwie do wielu innych linii, latamy na nowych i nowoczesnych samolotach Airbus A-320. Średni wiek naszych samolotów nie przekracza 3 lat, nieustannie dochodzą do floty nowe A320 prosto z fabryki w Tuluzie, a najstarsze 2 samoloty pójdą niedługo na zasłużoną emeryturę. Po drugie – nasze procedury bezpieczeństwa stoją na wysokim poziomie. Dbamy o komfort pasażerów natomiast to bezpieczeństwo jest na pierwszym miejscu. Świadomość ta jest powszechna wśród pilotów i Cabin Attendant. Zawsze bowiem dbanie o bezpieczeństwo jest tańsze niż naprawianie szkód powstałych w potencjalnym wypadku lotniczym.

Co czuje i myśli steward, kiedy dowiaduje się o wypadku lotniczym? Czy wypadki lotnicze osłabiają, czy wręcz odwrotnie, wzmacniają twoją psychikę i morale?

Piotr: 10 kwietnia bieżącego roku byłem członkiem załogi wykonującej poranne rozkładowe połączenie do Londynu Luton i z powrotem. Kilkanaście minut po starcie z Luton, kapitan wezwał nas do kokpitu i przekazał informacje o katastrofie w Smoleńsku. Byłem zszokowany informacjami – świadomość ze inny polski samolot rozbija się w tym samym czasie tysiąc kilometrów dalej nie napawa optymizmem. Jednak po uzyskaniu większej ilości informacji o wypadku, głównie o warunkach pogodowych, uspokoiłem się. Na rejsowym samolocie w Europie podobny przypadek nie mógłby się wydarzyć. Kapitan, który wylądowałby w trudnych warunkach nie zostałby bohaterem,  a wręcz odwrotnie straciłby licencje – gdyż naraził na niebezpieczeństwo kilkaset osób. Mówi się, że lotnictwo jest najbezpieczniejszym środkiem transportu, ponieważ procedury lotnicze napisane są „ludzka krwią”. Coś w tym jest – każdy przeanalizowany wypadek wpływa de facto na znaczna poprawę bezpieczeństwa lotów.

A na koniec  kilka krótkich pytań i równie szybkich odpowiedzi Piotra:

W mojej pracy najbardziej cenię… dużą ilość wolnego w tygodniu, dobry stosunek wynagrodzenia do ilości wykonywanej pracy.

Sytuacja pracownicza (jako steward), w której nie chciałabym się znaleźć/nie chciałabym żeby się powtórzyła… konieczność odwołania lotów z powodu awarii samolotu.

Wybrałem tą pracę, bo… stanowiła rozwinięcie poprzedniej, chciałem uczestniczyć w powstawaniu bazy i była lepiej płatna niż poprzednia.

Po pomyślnym wylądowaniu myślę… że to standardowa procedura, nic nadzwyczajnego.

Ulubione lotnisko to… Barcelona El Prat – nowoczesne i prawie w centrum miasta, przyjmuje tez tanie linie lotnicze

Zawsze zabieram ze sobą… zapas prowiantu na długie godziny pracy, zapasowe ubranie na przebranie w razie wylądowania na innym lotnisku niż docelowe i nocowania w hotelu

Mój pomysł na podróż to… lot do Norwegii i zwiedzanie fiordów latem. Proponuje co najmniej tydzień i wynajęcie auta. Piękna dzika przyroda, dzien. polarny, niezapomniane widoki i wrażenia.

Moje najwspanialsze wakacje… niedługo się zaczną – tydzień w Andaluzji

Wiem, że polecę/pojadę jeszcze do… Chorwacji, Grecji, Turcji.

Żałuję, że… nie ma więcej ciekawych połączeń z naszej bazy-brakuje południowo-europejskich destynacji